مانند قهرمان بدوید

شکستگی و احیا

جای بخصوصی است کھ وقتی در مسافرت نیستم از آن دیدن میکنم. مکان ساکتیست نزدیک منزل من وفقط درختھا و سنگ ھای بزرگ در آنجا ھستند. اغلب صبحھا بھ آنجا میروم و کتابمقدس را میخوانم و وقت پر کیفیتی با خدا میگذارنم. وقتی نگرانی ھای من بھ بزرگی و سنگینی آن سنگھا ھستند، آن تکھ زمین کوچک جایی است کھ آن بارھا را پائین میگذارم. بسیاری مواقع در آن مکان ساکت از خدا پرسیده ام، “چرا باید این مشکل را داشتھ باشم ، یا چرا باید با این مشکل روبرو شوم؟ یک روز صبح ھمانطور کھ بر روی یکی از آن سنگھا نشستھ بودم و بھ عظمت خدا فکر میکردم، طبیعت شروع بھ دادن چند جواب کرد. متوجھ یک مورد بسیار جالب شدم درباره چمن کھ شبنم تازه بر آن بود. تیغھ ھایی کھ سر بطرف آسمان داشت قطره ھای آب شاداب کننده بر خود نداشتند، اما تیغھ ھایی کھ خمیده بودند چند قطره آب روی آنھا بود. آن چمن بھ من نشان داد کھ فصلھای شادابی روحانی اغلب وقتی میایند کھ ما خم شده و شکستھ ایم. حیاتی کھ راست ایستاده و مغرور است نمیتواند قطره ھای شبنم بھشتی را نگھ دارد. بھ مجردی کھ بھ دل مغرور میخورند، از آن بھ پایین میغلتند و آن جان خشک و تشنھ خواھد ماند. اما قطره ھای شبنم الھی بر قلبھایی قرار میگیرد کھ خم و شکستھ شده اند. موضوع شکستگی است کھ ما را قادر میسازد آب حیات شاداب کننده را تجربھ کنیم. وقتی احیاھای بزرگ تاریخ مسیحی را مطالعھ میکنیم، اغلب قبل از آنھا، یک شخص یا گروه کوچکی از مردم خود را شکستھ و درمانده میابند. بعد در یک لحظھ الھی از آسمان اتفاقی میافتد. خدا میاید. آسمانھا باز میشوند . و بارش برکات شروع بھ ریختن میکنند. دلھا شاداب میشوند- با محبت خدا شعلھ ور میشوند. بارھا تبدیل بھ برکتھا میشوند. موانع فرصتھا میشوند. ھمزمان با دیدار تسلی، نگرانیھا ناپدید میشوند. و چرا ھمھ این چیزھا اتفاق میافتد؟ یک حقیقت ساده ولی عمیق است. این اساس و طریقی بود کھ مسیح زندگی کرد و تعلیم داد. . او گفت، “و ھر کھ خود را بلند کند، پست گردد و ھر کھ خود را فروتن سازد سرافراز گردد.” )متی ٢٣ :١٢ ترجمھ قدیم(. بھ عبارت

دیگر ، خودتان را فروتن سازید و خدا شما را سرافراز میکند. مغرور و راست بایستید، و خدا شما را خم خواھد کرد. دل فروتن اغلب بوسیلھ آزمایشات و سختی ھا بوجود میاید. زمانی کھ ما شکستھ شده و محتاجیم کھ خود را خم کرده وخود را شکستھ میبابیم. و شکستگی نشان دھنده دل فروتن است. در آن وضع است کھ بارانھای بھشتی بر جان خشک و تشنھ میریزد. شاید بھ این دلیل است کھ احیا بزرگ ولش در اوائل ١٩٠٠ وقتی بوقوع پیوست کھ یک مرد جوان گریھ کنان فریاد زد، “مرا خم کن آه خدا. مرا خم کن.” قطره ھای شبنم الھی بر دل او نشست. احیا دل او را محکم گرفت. برای ماھھا، ھر جا آن مرد جوان میرفت، بارش برکات بدنبال او بود. یک دل شاداب شد. یک کلیسا دوباره زنده شد. و یک کشور بیدار شد. این با یک مرد جوان شروع شد کھ دلش بھ شکلی بود کھ قطره ھای باران بھشتی را میگرفت. داود پادشاه یکبار تحت الھام روح خدا نوشت، ” خدایا، قربانی من، دل شکستھ من است، تو دل شکستھ و روح توبھ کار را خوار نخواھی شمرد.”)مزمور ۵١ :١٧، ترجمھ قدیم(. این واقعا درست است. اگر شما تشنھ ھستید و نیاز بھ بارشھای برکات خدا دارید، پس باید درک کنید کھ آنھا فقط بر دل شکستھ میافتند – دلی کھ با التماس میگوید ، ” مرا خم کن ، آه خدا، مرا خم کن.”