مانند قهرمان بدوید

گناه در ایماندار – مانعی برای دعا

وقتی کھ مسیح بھ زندگی ام آمد، او بھ من شوقی داد تا او را از نزدیک بشناسم. من در صبح زود بھ دیدار دوستانم میرفتم و حضور خدا را میطلبیدم و کتاب مقدس را میخواندم. آن روزھایی بی اندازه شاد در زندگی من بود. عطر آن جلسات دعا ھنوز در قلب من مانده است، حتی اگر چھ دھھھا پس از آن فواصل دعاھا است.

چند ماه بعد از شناختن عیسی، من دانشگاه ایالتی لوزیانا را برای تحصیل در یک مدرسھ مسیحی ترک کردم. مایل بودم بیشتر از کتاب مقدس بدانم و اشتیاق داشتم تا بوسیلھ خدا استفاده شوم. مدرسھ جدیدی کھ در آن تحصیل میکردم قانونی مربوط بھ تقلب در امتحانات داشت. اگر کسی در حال تقلب گرفتھ میشد، او میتوانست بھ بیرون از مدرسھ انداختھ شود. قبل از آنکھ بھ پیش مسیح بیایم، من اغلب در امتحاناتم تقلب میکردم. بھرحال، این توقف مشکلی بزرگ بود از زمانی کھ من یک زندگی جدید در مسیح را پیدا کردم.

در حالی کھ در مدرسھ مسیحی تحصیل میکردم، زمانھای فوقالعادهای بسیاری در دعا داشتم. من اغلب با خدا در فواصل خاصی از دعا ملاقات میکردم. اما یک روز، آزمون زیست شناسی داشتم. من برای آزمون زیاد مطالعھ کرده بودم. اما وقتی امتحان را گرفتم، یک پاسخ بھ سوال بود کھ نمیتوانستم بخاطر بیاورم. جواب را میدانستم، اما بھ نظر میرسید از حافظھام فرار میکند. یکی از دوستانم وضع مرا دید، بی سرو صدا برگھاش را چرخاند بطوری کھ میتوانستم پاسخ را ببینم. وقتی دیدم او چھ نوشتھ، سریع پاسخ را نوشتم. آنچھ کھ انجام دادم را با گفتن اینکھ درس خوانده بودم و واقعا پاسخ را میدانستم توجیھ کردم. من فکر میکردم، این اصلا مھم نیست.

با این حال، وقتی بھ جای خلوت دعایم برگشتم ، بھ نظر میرسید خدا ھیچجا یافت نمیشود. من شادی و صمیمیت زندگی دعای ام را از دست داده بودم. من با خدا بر سر آنچھ کھ انجام داده بودم کشمکش داشتم. او بھ نظر میرسید بھ قلب من میگوید، “اگر با من صمیمیت میخواھی ، پس باید بروی و بھ استاد خود اعتراف کنی کھ در امتحانت تقلب کردهای. “

منباخدابحثکردم،”بھنظرمیرسدمتوجھنمیشوی.اینمدرسٔھمسیحیاست.اگراعترافکنماز مدرسھ بیرون انداختھ میشوم. ” آسمان ساکت بود و حضور خدا بھ نظر میرسید دور بود. در نھایت، نتوانستم آن را دیگر تحمل کنم. من خدا را بیشتر از یک اسم خوب میخواستم. میخواستم بیشتر او را بشناسم تا اینکھ بخواھم در آن مدرسھ تحصیل کنم. من بیشتر از ھرچیز دیگری در زندگی صمیمیت با پدر را میخواستم. تصمیم گرفتم بھ پیش استاد بروم و بھ آنچھ کھ انجام داده بودم اعتراف کنم.

پس از اینکھ بھ استاد گفتم چھ اتفاقی افتاده، او گفت، ” میدانستم. دیدمت. اما قصد دارم شانس دومی بھ تو بدھم.” من با شادی بھ اتاق خوابگاھم برگشتم. بخشش و پاکی نجات دھنده را احساس کردم. وقتی بھ محلخلوتدعابرگشتم، دوبارهبرکتفوقالعادٔهحضورآشکارخداراکشفکردم.

ھمانطور کھ بھ آن تجربھ نگاھی می اندازم، من متوجھ شدم کھ تقریبا صمیمیت با خدا را برای یک نمر ٔه خوب در آزمون معاملھ کردم. میترسم این دقیقا ھمان چیزی است کھ در قلب بسیاری از ایمانداران روی میدھد. آنھا یکبار دوستی شیرینی با خدا داشتند، اما از دستش داده اند. آنھا لذت گذر از برخی گناھان را با صمیمیت عمیق با خدا و نجات دھنده معاملھ کرده اند. خدا مقدس است. مزامیر ٢۴ میگوید اگر قصد داریم بھ حضور او وارد شویم، پس باید با دستانی تمیز و قلبی پاک بیاییم. شما نمیتوانید خدای مقدس را با دستان ناپاک نگھ دارید. خدا بھ موسی گفت صندل را از پاھایش در بیاورد وقتی کھ خدا را ملاقات کرد. بھ منظور ایستادن در زمین مقدس بھ چھ چیزی نیاز دارید تا از زندگیتان حذف کنید؟ ھر چھ میخواھد باشد، آن ارزش نگھ داشتن ندارد. بزرگترین شادی کھ تابحال خواھید شناخت صمیمیت با خدا است. این لازم است کھ ھرچیزی کھ میان شما و زمین مقدس ایستاده است را حذف کنید.