مانند قهرمان بدوید

دعا – طرح کلیسای احیا شده

کلیسای عهد جدید در جلسه دعا متولد شد، و بوسیله مردان و زنان دعا کن پایدار ماند. همزمان با اینکه بنظر میرسد امروزه دعا تجربه غیر عادی ایمانداران است، آن در مسیحیت قرن اول یک امر عادی بود. در اعمال رسولان باب یک، میبینم کلیسا بدرگاه خدا دعا میگرید. در باب بعدی، پطرس و یوحنا و به جلسه دعایی میروند وقتی خدا مرد مفلوجی را شفا میدهد. در اعمال رسولان باب چهار، کلیسا چهره خدا را میطلبند. در کل کتاب اعمال رسولان ، کلیسا را در مکان اتکای کامل به خدا میابیم.

کلیسا نه تنها در آن دوران شروع تاریخش دعا میکرد، بلکه آن رشد کرد. و سریع رشد کرد – با چنان سرعتی که کتابمقدس ثبت میکند که هر روز هزاران نفر به کلیسا اضافه میشدند)اعمال رسولان ۲ :‌۴۶ – ۴۷(. این جالب توجه است که دعا همیشه نیروی پیش

راندن در کلیسا بوده است. بزگترین احیاهای روحی همیشه قهرمانان دعا در سکوت را داشته است. این یک وجه مشترک غیر قابل انکار کلیسای احیا شده است.

شوقی تازه برای بشارت به دنیا در کلیسای احیا شده متولد شده است. طرحش معمولا به این طریق است. کلیسا به حالت بی ع لاقگی لغزش میخورد. آن همیشه به ناپاکی اخ لاقی و بی تفاوتی روحانی ختم میشود. کلیسا ممکن است خفته باشد، اما روح القدس بیدار است. او در دل بازماندگان وفادار احساسی بهم میزند. و آنها از خدا خواهان احیاء و تجدید میکنند. خدا گریه های آنها را میشنود و در نبی های خود احساسات را برمیخیزاند. کلیسای در حال خواب شروع به بیدار شدن از خوابش میکند. به گناهان اعتراف میکنند. حس توبه قلبهای مردم خدا را در بر میگیرد. و احساس برای دنیای گمشده شروع به در بر گرفتن افرادی میکند که بخشش مسیح را تجربه کرده اند. و در نهایت تعداد زیادی در پادشاهی خدا متولد میشوند.

این یک طرح‌ تاریخی است که دوباره و دوباره تکرار شده است. دعا همیشه شروع کننده احیاهای بزرگ بوده است. این بیان قلب فروتن است. دعا میگوید، “خدا، به تو نیاز دارم. بدونه تو، هیچکاری نمیتوانم انجام دهم.” اتکای کامل به خدا داشتن است.

احیا ظهور فیض خدا بر مردمش است. آن فیض همیشه در دل فروتن آزاد میشود. کتابمقدس میگوید، “اما او به ما فی ‌ض بیشتر عطا میکند”. به این دلیل است که کتابمقدس میگوید، “خدا با متکبران مخالفت م ‌یکند و به فروتنان فیض

کتابمقدس میگوید، “اما او به ما فی ‌ض بیشتر عطا میکند”. به این دلیل است که کتابمقدس میگوید، “خدا با متکبران مخالفت م ‌یکند و به فروتنان فیض م ‌یبخشد‌.”)یعقوب ۴ : ۶(. خدا از غرور متنفر است، اما او به فروتن دلان مهربان و رحیم است. کلسیای دعا کننده همیشه صحنه را برای کلسیای احیا شده میچیند.

در ۱۹۷۸، من شبان کلیسای کوچکی در آ لم ان شدهم – کلیسای بپتیست هان. هان کلمه کوتاه آ لم انی برای “هاهنچن” که به معنی خروس است. اساسا، من شبان کلیسای

بپتیست خروس در روستر ، آ لم ان شدم!‌ دل من شکست به دلیل بی تفاوتی که در ۱۹۷۸ دیدم.

من تصمیم گرفتم گروهی از مردان را بدور خود جمع کنم و به آنها دعا کردن را یاد بدهم. هدود ۱۵ – ۲۰ مرد هر هفته با من شروع به ملاقات کردند. خدا در دلهای آنها شروع به انجام کار عمیقی کرد همانطور که آنها بطور ثابت وقت برای دعا گذاشتند. دعا استراتژی اصلی ما برای بشارت دادن شد. همانطور که خدا شروع بکار عمیق در دلهای این مردان و خانواده هایشان کرد، ما انفجار رشد کلیسایمان را مشاهده کردیم. در طول چند ماه، ما مجبور شدیم نیمکتها را از سالن کلیسا بیرون ببریم و بجای آنها صندلی بیاوریم تا مکان کافی برای همه مردم که به جلسات کلیسا میامدند داشته باشیم. مدت زیادی بعد از آن نبود که مجبور شدیم چند جلسه در روز برگزار کنیم. مدت کوتاهی بعد از آن ، ما مجبور شدیم در سالن دبیرستان محلی برای شب یکشنبه جلسه برگزار کنیم. ما دعا کردیم، و خدا حرکت کرد. وقتی خدا حرکت کرد، ما نمیتوانستیم آنهایی را که گرسنه کلام او بودند را نگاه داریم.

چه اتفاقی افتاد؟ مردان و زنان شروع به دعا کردند، و روح خدا حرکت کرد. آن چیزی بود که در کلیسای اولیه رخ داد. خدا تغییر نکرده است. روشهای او ممکن است متفاوت باشند، اما اصول او یکسان باقی مانده اند. کلیسای دعا کننده کلیسای احیا شده تولید خواهد کرد.