مانند قهرمان بدوید

هدف دعا

وقتی به بزرگترین لحظات دعا فکر میکنم، لزوما به زمانهایی فکر نمیکنم که خدا پاسخ های مافوق طبیعی به من داد. بهترین اوقات دعا وقتی آمده اند که من بطور ساده و بی سر و صدا با خدا ملاقات کردم. آن وقتها لحظات مشارکت صمیمانه با خدایی که مرا خلق کرد و نجات داد بوده است. لحظات آرامی بوده اند وقتیکه درباره اینکه او چه کسی است چکار کرده تعمق کرده ام.

یکی از بهترین وقت دعا در کیپ تان ، آفریقای جنوبی بود، وقتی برای چند ساعت بر روی صخره ای در کنار اقیانوس نشستم و هیچ کلمه بزبان نیاوردم. بطور ساده در شگفتی عظمت خدایمان فرو رفته بودم. بار دیگر وقتی بود که ایماندار جدیدی بودم. زمانی بود که هر روز صبح آیه ای حفظ میکردم و بخاطر محبت خدا شگفت زده بودم. زمان بخصوص دیگر وقتی بود که پزشگم به من گفت برای دو هفته سخنرانی نکن. من و همسرم به منطقه دره های بزرگ رفتیم )گراند کانیون( و یک هفته گذراندیم “ساکت بودیم و میدانستیم که او خدا است.”

آن لحظات همه بسیار استثنایی بودند، و هنوز بوی عطر حضور او به مشمامم میرسد. سالها بعد از آن دیدارها هنوز با من است. آن لحظات چنان گرانبها بوده اند برای من چون طبیعت و هدف دعا را بطور کامل خ لاصه میکند. مردم بسیاری درک اشتباه یا ایده کم عمق دارند از اینکه واقعا دعا چیست. بسیاری از مردم به خدا بعنوان نوعی “پاپا نوئل” نگاه میکنند. آنها فقط برای درخواست چیزها بحضور خدا میروند، هرگز نه فقط برای شناخ تن او. سوع تفاهم نشود. خدا به ما بیش از آنچه بتوانیم بخواهیم یا فکر درباره درخواست را بکنیم بما میدهد. اما او بیش از یک خدای خیرخواه است که هدایا به فرزندانش میدهد.

خدا پدر ما است. او آرزو دارد که ما را در سطح صمیمی بشناسد. او میخواهد با ما مشارکت کند. وقتی آن را درک میکنیم، آنوقت ما طبیعت و هدف دعا را درک خواهیم کرد. در آنزمان است که دعا چنان پر معنا میشود. از ناامیدی عاطفی به صمیمت روحانی با او تغییر میکند.

یک مرد جوان که معلم شریعت بود روزی از عیسی پرسید بزرگترین حکم شریعت چیست. عیسی فرمود، “ خداوند، خدای خود را با تمام دل و تمام جان و تمام عقل خود دوست بدا ‌ر” )متی ۲۲ :۳۷ ترجمه شریف(. خدا ما را خلق کرد و نجات داد تا ممکن باشد او را دوست بداریم. با اینحال، ما نمیتوانیم کسی را دوست بداریم که نمیشناسیم. برای اینکه یک نفر را بشناسیم، باید با آن فرد وقت بگذرانیم. دعا این چیز است. روش خدا برای وقت صرف کردن با ما است.

اگر من از شما میپرسیدم، “ آیا واقعا خدا را دوست دارید،” مطمئنا شما ممکن است بگویید ،”آه بله من خدا را دوست میدارم.” اما جواب شما چه میباشد اگر میپرسیدم ، “ آیا با خدا وقت تنها و پر معنا داری؟ آیا شما با او رابطه صمیمانه دارید؟” من همسر و فرزندانم را دوست میدارم. به این خاطر، برای بودن با آنها وقت میگذارم. وقتی واقعا یکنفر را دوست میدارید، شما میخواهید با آن شخص وقت بگذارنید. و اگر واقعا خدا را دوست میدارید، برای او وقت میگذارید. شما میخواهید با او باشید نه که فقط از او چیزی دریافت کنید. وقتی هدف درست دعا را درک کنید و شروع به انجام آن بکنید، بوی

بگذارنید. و اگر واقعا خدا را دوست میدارید، برای او وقت میگذارید. شما میخواهید با او باشید نه که فقط از او چیزی دریافت کنید. وقتی هدف درست دعا را درک کنید و شروع به انجام آن بکنید، بوی عطر خوشبویی برای سالها با شما خواهد ماند.