مانند قهرمان بدوید

فیض و رشد

آیا تا به حال دو نفر که متعهد به مسیح باشند را دیده بودید، یکی واقعا در ایمان به او رشد کرده باشد در صورتیکه دیگری در قدمهایش با خداوند در کشمکش باشد؟ آیا تا کنون از تفاوت بین دو نفر تا این حد، شگفت زده شده بودید؟ یک پاسخ ساده وجود دارد: فیض. وقتی من اولین بار مسیح را شناختم، با سرعت زیادی در ایمانم رشد کردم. آتشی عمیق در جانم در حال سوختن بود. در همین حال، بسیاری از دوستانم تلاش می کردند تا رشد کنند اما موفق نبودند.

یکی از دوستانم پیشم آمد و گفت:” سامی، تو باید اراده قوی داشته باشی که اینقدر زیاد و سریع در قدمهایت با خداوند در رشد هستی” من می دانستم دوستم چیزی را که حقیقت نداشت، می گوید، اما در آن زمان من نتوانستم دلیلی برای او ارائه کنم. فقط می دانستم به اندازه کافی اراده تغییر چیزهایی را که باعث تغییر زندگی ام شده اند را ندارم. هرچه بیشتر در مورد خداوند یاد میگرفتم، بیشتر به این نتیجه می رسیدم که تنها یک دلیل برای رشد من وجود داشت و آن ” فیض خداوند است.”

چرا دوستانم به همان شیوه مشابه، رشد نکردند؟ بسیاری از مسیحیان پیشینه های متفاوتی داشتند. آنها کتاب مقدس را می شناختند. اما آنها در قلبشان همان چیزی را که یاد می گرفتم، نداشتند. آنها فقط در روز یکشنبه رشد کرده بودند و بسیاری احساس می کردند که از هرچیزی که باید در مورد زندگی مسیحی بدانند، آگاهی دارند. اما من متوجه شدم که من هیچ چیز نمی دانم. من کاملا آگاه بودم که نیاز دارم تا به طور کامل به خداوند توکل کنم. و خداوند به فروتنان فیض می‌بخشد‌ (۱ پطرس ۵ : ۵، یعقوب ۴ : ۶). این فیض است که باعث رشد روحانی می شود.

بدون فیض، ما هرگز نمی توانیم به آنچه که خداوند برای ما در نظر دارد، تبدیل شویم. ما با فیض خداوند است که نجات می یابیم و با فیض اوست که به رشد خود ادامه می دهیم. ما می توانیم یک رابطه مستقیم بین وضعیت قلبهایمان و رشدمان ببینیم. تنها یک قلب فروتن است که توانایی دریافت فیض را دارد. وقتی فیض بر قلب ما اعمال می شود، ما بیشتر شبیه مسیح می شویم. بنابراین، هر چه مسن تر میشویم باید بیشتر شبیه به عیسی شویم.

این جهان مردم را با ظاهرشان قضاوت می کند. اما کتاب مقدس می گوید، خداوند به درون انسان نگاه می کند. وقتی فیض بر قلب ما اعمال می شود، ما بسیار زیباتر از قبل نزد خداوند، تبدیل می شویم. به همین دلیل است که بسیاری از قهرمانان ما، به مدت طولانی با خداوند راه می روند. آنها زیبایی درونی دارند که می توانند تنها از نظر روحانی آن را توصیف کرد. یک صلح با کیفیت و محبتی که به نظر می رسد از زندگی هایشان تراوش می کند، بخاطر سالها بکار بردن فیض خداوند بر قلبهایشان است. آنها غولهای ایمان هستند.

با این حال، من همچنین افراد مسن (از جمله مسیحیان) را می بینم که بسیار تلخ و ناراضی هستند. شخصیت آنها سالها برای تلاش در قدرت جسم زخمی شده بود. بین کسی که چند سال اجازه داده تا فیض خداوند بر قلبش کار کند با کسی که اجازه نمی دهد، تفاوتی مانند شب و روز وجود دارد. یک ضرب المثل قدیمی در مورد ”مسن شدن با فیض” وجود دارد. که تنها یک راه برای این کار وجود دارد و آن هم”: همانطور سالخورده می شوید، پر از فیض باشید.”

این حقیقتا چه فیض شگفت انگیزی است که هم ما را نجات می دهد و هم ما را نگه می دارد. و شگفت انگیز است که فیض باعث می شود که ما در شبیه مسیح شدن رو به رشد باشیم. اگر شما بخواهید هر روزه زیباتر شوید، پس باید خودتان را در دستان توانمند خداوند فروتن سازید تا فیض او بر شما اعمال گردد. شما هرسال حتی با وجود چین و چروکها بر صورتتان، زیباتر خواهید شد.