مانند قهرمان بدوید

محبت و تادیب

عشق و تادیب، اغلب رقیب همدیگر هستند. در واقع؛ آنها بهترین دوستان هستند. وقتی هر دو در خانه ای مشترک ساکن شوند، آنها از فرزندان ما یک قهرمان می سازند. نویسنده عبرانیان به مسیحیان اولیه توضیح داد: «….ای فرزند من، تأدیب خداوند را ناچیز نشمار و وقتی او تو را ملامت می‌کند نا امید نشو، زیرا خداوند هر که را دوست دارد تأدیب می‌کند و هر که را به فرزندی می‌پذیرد تنبیه می‌نماید‌‌.» “(عبرانیان ۱۲ : ۵، ۶).

آیات قبلی از آن تشویق درباره  جایی که  خداوند مشتاق است تا فرزندانش در آن مانند یک قهرمان، در مسابقه بدوند. کتاب عبرانیان زندگی مسیحی را به مسابقه استقامت تشبیه می کند به جایی که در آن ما رنجهایی را تجربه می کنیم. این مشکلات راه خداوند است که انضباط در تجریبات هر روزه مان بیاورد. و هر ورزشکار بزرگ درک می کند که برای قهرمان شدن نیاز به انضباط است.

این آیه ها شامل برخی حقایق بزرگ راجع به تادیب می باشند. بیشتر مردم فکر می کنند، تادیب به عنوان یک ویژگی منفی به کار برده می شود. خیلی ها فکر می کنند که این نوعی مجازات برای کارهای اشتباهی است که انجام شده است.  ولی، تادیب کردن، کاری مثبت از خداوند در زندگی ماست، تا ما را بیشتر شبیه عیسی سازد و محبت باید سنگ زاویه همه این تادیبها باشد.

وقتی در دبیرستان بودم، یک مربی ورزش دو میدانی عالی، با ما کار می کرد. مربی “بوتس” گارلند ما را آموزش میداد و تیم اول دانشکده ای ما از متوسطه تا برندگی مسابقات قهرمانی منطقه، رفتند. فرق کار مربی گارلند قبل و بعد از کارش با ما،  در آموزش او وجود داشت. او با روش خاص مربی گری خودش، انضباط زیادی را اعمال می کرد.

اگر شما میخواستید، برای او مسابقه را اجرا کنید، پس باید با قواعد او تمرین میکردید. او نمیخواست با روش او تعلیم یابیم چون مغرور بود. او میدانست که چه چیزی ما را قهرمان می سازد. او این کار را به خاطر اینکه به ما اهمیت میداد و میخواست ما همیشه پیروز باشیم، انجام داد.

ما باید بیاموزیم که آن قوانین را برای روابط خانوادگیمان، بکار ببریم. قوانین باید در هر خانه، برقرار شود و ما باید به فرزندانمان کمک کنیم تا آن قوانین را درک کنند و با آنها زندگی کنند. وقتی قوانین نقض می شوند، ما نباید از تادیب سوء استفاده کنیم، بلکه باید تادیب را در روح محبت به کار ببریم.

من و همسرم مدتهای طولانی با این مفهوم در کشمش بودیم. او در نشان دادن محبت با تادیب به فرزندانمان در زمانی که آنها ناموفق بودند، عالی بود، و من برای به کار بردن این تادیب بسیار قوی بودم. با این حال، وقتی ما درک کردیم که فرزندان ما به هردو آنچه که تا به حال انجام دادیم نیاز دارند، ما شاهد گامهای عظیم انها در رشدشان، بودیم.

با استفاده از هردو محبت و تادیب، ما توافق کردیم که با آنها بحث کنیم و در مورد شکستهایشان و حفظ قوانین ما، دعا کنیم. اینها آنقدرها هم آسان نبودند، اما همواره چیزی که حق است انجام می شود. هدف از تادیب ما، مجازت نبود، بلکه تغییر در رفتار بود.

تادیب با خشونت تنها باعث عصبانیت و بیزاری در فرزندان ما خواهد شد. با این حال، محبت بدون تادیب، گروهی از عادات را رها می سازد که پتانسیل این را دارند که آنها را نابود سازد. هردو تادیب ها، تادیب با محبت و تادیب بدون محبت، نتایج منفی تولید می کنند. با این حال، زمانی که ما هر دو محبت و تادیب را با هم بکار می بریم، این امکان را برای فرزندانمان فراهم می کند تا آنها را به سمت قهرمانان واقعی در زندگی، توسعه دهد.

هنگامی که ما به خداوند نگاه می کنیم و او را به عنوان پدرمان می بینیم، ما کارهای او را در درونمان به وسیله یک نوع تادیب خاص که در محبت ریشه دارد، می بینیم. او با استفاده از این تادیب محبت آمیز ما را با تصویر پسرش عیسی مطابق می سازد. این راز برافراشتن قهرمانان برای مسیح است.