مانند قهرمان بدوید

آرامش الهی که بالاتر از فهم بشر است

وقتی اولین بار رومانی را بازدید کردم، بسیار کنجکاو بودم. برخی مردمی را دیدم که از مهمان نوازترین در جهان بودند. اما در میان مسیحیان، سنتی وجود داشت که کنجکاوی مرا بر انگیخته بود. آنها با کلمه تندی به یکدیگر سلام می کردند. این کلمه PACH-EY پاچ -ای تلفظ می شود و معنی ساده آن “صلح” است. وقتی اولین بار یه این کشور سفر کردم، هیچ صلح خارجی به ویژه برای مسیحیان وجود نداشت، به همین دلیل احوالپرسی آنها مرا جذب کرده بود.

مسیحیان دستگیر می شدند و مورد آزار و اذیت قرا گرفته بودند. آنها شغل خود را از دست میدادند و اغلب در زندان به سر می بردند. بنابراین به چه دلیل این ایمانداران با کلمه صلح به هم خوش آمد می گویند؟ جامعه غیر مسیحی قطعا به این روش با هم خوش آمدگویی نمی کردند. بنابراین چه چیزی باعث شد این رانده شدگان از جامعه وقتی یکدیگر را می دیدند به هم “صلح” می گفتند؟ این بی معنا بود.

اما بعد از اینکه من خیلی از برداران و خواهران را شناختم، این را درک کردم. آنها دشمنان رژیم کمونیستی بودند اما دوستان خدا بودند. آنها رفتاری صمیمی با خداوند داشتند همانطور که پولس رسول آن را آرامش الهی که بالاتر از فهم بشر است، نامید. این منطقی به نظر نمی آید وسط این همه مشکلات و سختی ها، آرامش داشته باشی. اما این تخصص خداوند است. او بطریقی آن چیزی که معنی ندارد را با معنی میکند.

صلح محصول زندگی مسیحی پیروزمند است. این ثمره روح القدس است که در تسلیم کامل ایماندار و توکل به او، ساخته می شود.عهد عتيق از صلح بيشتر بعنوان يك معنای ظاهری صحبت ميكند. این اغلب معنای فیزیکی میداشت. اما تاکید بر صلح در عهد جدید به طور مستقیم مربوط به بخش درونی زندگی ما و رابطه ما با خداوند دارد.

ما به خاطر کاری که مسیح روی صلیب انجام داد، با خداوند در صلح شدیم. پولس رسول نوشت: “بنابراین چون از راه ایمان در حضور خدا نیک شمرده شده‌‌ایم از صلح با خدا که به وسیلۀ خداوند ما عیسی مسیح برقرار گردید بهره‌مند هستیم‌.” (رومیان ۵ : ۱). وقتی من در ایمان مسیح قرار گرفتم، جنگم با خداوند را متوقف ساختم. هرگز آن شب را فراموش نخواهم کرد. من از كليسا جايی كه برای دريافت مسيح دعا كرده بودم با آرامشی كه در قلبم جاری بود خارج شدم. مثل این بود که هزار پوند از روی شانه هایم برداشته شده باشد. من در صلح با خدایی بودم که مرا خلق کرد.

چیز فوق العاده ای که در مورد زندگی مسیحی وجود دارد این است که ما بدانیم صلح از خداوند است. ما می توانیم در صلح با خدا باشیم اما صلح از خداوند را نیز باید تجربه کنیم. مسیحیان از آزمایشات و مشکلات در امان نیستند. اما می توانیم ازپریشانی های قلب که اغلب آنها با رنج همراه هستند، معاف شویم. به همین دلیل پولس نوشت:” از هیچ چیز نگران نباشید، بلکه همیشه در هر مورد با دعا و مناجات و سپاسگزاری تقاضاهای خود را در پیشگاه خدا ابراز نمایید و آرامش الهی که بالاتر از فهم بشر است دلها و افکار شما را در مسیح عیسی حفظ خواهد کرد‌.”(فیلیپیان ۴ :‌۶، ۷).

نه، این منطقی به نظر نمی رسد که صلح در میان تراژدی و درد قرار داشته باشد. درک این غیر ممکن است که چرا ما همه مشکلات پیش رویمان را باید تجربه کنیم. اما زندگی مسیحی فاتح، صلح را در میان درد، شادی در زمانهای درد و رنج و محبت، وقتی حتی متنفر هستیم، فراهم می کند. تنها حضور ساکن مسیح است که می تواند چنین زندگی را بسازد. او قادر است زیرا او شاهزاده صلح است.