مانند قهرمان بدوید

بازداشت در لنینگراد

بسیاری مواقع شهادت مبشری را میشنویم که به این صورت است، ” من یک معتاد مواد مخدر بودم. بعد عیسی را ملاقات کردم ، و از آن لحظه به بعد، همه چیز خارق العاده بوده است.” این شهادت عظیمی درباره فیض خدا است. اما شهادت من مخالف آن است. وقتی مرد جوانی بودم ، این فرصت را داشتم که در بعضی از بهترین دانشگاههای ایالات متحده تحصیل کنم. وقتی در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا دانشجو بودم، مسیح را ملاقات کردم. از آن زمان تا بحال سه مرتبه بازداشت شده ام – همه اش البته برای موعظه انجیل بوده است. در سال ۱۹۷۴ در مکانی که در آن زمان لنینگراد نام داشت بازداشت شدم. فرد ستاروتر و من برای بشارت درباره ایمانمان به مسیح ، به شهری در اتحاد جماهیر شوروی سابق رفتیم. اولین مکانی که بعد از رسیدن رفتیم دانشگاه بود. دانشجویی را دیدیم که به تنهایی نشسته بود، و به او درباره عیسی شروع به گفتن کردیم. او به ما چیز جالبی گفت، ” تمام عمرم به من یاد داده اند که خدایی نیست. والدینم به من یاد دادند که خدایی نیست. مدرسه و دولت به من آموختند که خدایی نیست. تا دو هفته پیش من هرگز باور نداشتم خدایی هست . به آسمان نگاه میکردم و با خودم فکر کردم ، ” باید خدایی باشد. در جهان نظم و ترتیب بسیاری هست.” من گفتم ، آه خدا، اگر تو وجود داری، آیا خودت را به من نشان میدهی؟ باور دارم خدا جواب دعای مرا با فرستادن شما به اینجا داد تا به من درباره عیسی بگویید. ” نه تنها آن مرد

جوان دل خود را به مسیح داد، بلکه میخواست به دوستانش نیز درباره عیسی بگوییم. برای نیم ساعت بعد، ما انجیل را برای تعدادی دانشجوی دانشگاه اعلام کردیم. بعد شش پلیس با لباس شخصی به پیش ما آمدند، و ما بازداشت شدیم. برای هشت ساعت و نیم از ما بازپرسی کردند و تحت بازداشت خانگی قرار گرفتیم. دو روز بعد، دو مرد به اتاق ما آمدند، ما را بردند و در قطار گذاشتند. هر چه از لنینگراد دورتر شدیم، بارش برف زیادتر شد. من فکر کردم بطرف سیبری در حرکت هستیم. آن شب، عمیقا به فکر فرو رفتم. از خودم پرسیدم ایا بشارت درباره مسیح به یک دانشچو ارزش داشت، مخصوصا اگر من به زندانی در سیبری انداخته شوم؟ در اعماق دلم، جوابی برای سوالم آمد، ” بله ارزش داشت. مسیح رنج برد و برای گناهان تمام دنیا بانضمام آن دانشجوی دانشگاه مرد.” قدر این ارزش را داشت که یک مرد به پیش مسیح بیاید و از جهنم ابدی فرار کند. آن قطار به سیبری نرفت. ما روز بعد به هلسینکی، فنلاند رسیدیم. یک روز بعد به خانواده ام ملحق شدم، و یک مرد جوان به مسیح ایمان آورد. او ابدیت را در بهشت خواهد گذراند. آن روز درس بزرگی را آموختم. رنجهای این حیات، قابل مقایسه نیست با شادی دیدن یکنفر که به مسیح ایمان میاورد.