مانند قهرمان بدوید

لحظه ای در تاریخ

 لحظاتی در تاریخ هست که یک کشور – یا یک تمدن را میشناساند. در یک لحظه، کشور رومانی با چهار کلمه ساده دگرگون شد- دومنزو استه کو نوی (خدا با ما است)! در دسامبر ۱۹۸۹، مردم ایستگاه اصلی تلویزیون را از  کمونیستها در بخارست گرفتند. برای اولین بار بعد از ده ها سال، مردم کلمه “خدا” را شنیدند. این باعث تعجب کل جمعیت شده بود. امید به پیش آمد. دلها شاد شدند. بنیادهای یک سیستم بدون خدا لرزید. رومانی هرگز شبیه گذشته نمیبود.   آن چهار کلمه چنان پرقدرت بودند که یک ملت بی خدا را دگرگون کرد. اما آن قدرت قابل مقایسه نبود با همان کلام که در شروع قرن اول گفته شد. آنها کلمات تولد کل یک تمدن شدند. آنها امپراطوری روم را لرزاندند، و آتشی از بهشت یهودیت را روشن ساخت، و ماهیگیران معمولی را به قهرمانان روحانی تبدیل کرد. آن چهار کلمه – “خدا با ما است” – امید ، شادی و حس سرنوشت ابدی را بار آورد.   اما چرا؟ آنها فقط کلامی نبودند که دلهای شکسته را تشویق کنند. آن کلمات برای معنی نام نوزادی که در بیت لحم متولد شد قرار گرفت. آنها در دل یک نجار عادی قرار گرفت که بوسیله فرشته به او گفت، “باکره ای آبستن شده پسری خواهد زایید که عمانوئیل یعنی خدا با ما خوانده خواهد شد.”(متی ۱ :۲۳،  ترجمه شریف).  چه ؟ پسر یک نجار، ” خدا با ما.” چرا؟ چطور این امکان دارد؟  آیا امیدی میتواند از ناصره بیاید؟ برای آن نجار ساده باید پیام گیج کننده ای بوده باشد . اگر این نام داده شده فقط توهم یک پدر مغرور بوده است، پس نمیبایست ارزش زیادی داشته باشد. زمان حقیقت را خواهد گفت.آیا یوسف خیالباف بود؟ بنابراین ، ما باید بپرسیم. ” آن بچه چه شد؟ آیا او پسر خوبی شد؟ آیا او بطور والایی موفق شد؟  زمان این داستان را گفته است. هرگز در تمام تاریخ حیاتی این چنین مانند فرزند آن نجار نبوده است که به دنیا اثر بگذارد. او در تولدش ، در تعلیمش، در مرگش ، در قیامش و در تاثیرش بر نسل انسان استثنایی بود. او ثابت کرد که بسیار بهتر از یک “سر خوب” یا یک رهبر بزرگ مذهبی یا فیلسوف است. او بیماران را شفا داد، آب را به شراب تبدیل کرد، گناهان را آمرزید، جانها را عوض کرد، دیوها را بیرون کرد و مرده را زنده کرد. اینها کارهای انسان معمولی نیست. آنها کارهای خدای متعال است.   به این دلیل است که آنروز فرشته به یوسف گفت، “باکره ای آبستن شده پسری خواهد زایید که عمانوئیل یعنی خدا با ما خوانده خواهد شد.”(متی ۱ :۲۳، ترجمه شریف). آنها بیش از کلمات محبت امیز شعرگونه ، بیش از وعده های تسلی دهنده؛ و بیش از خیالبافی های یک پدر مغرور بودند.آنها درست بودند. خدا  بوسیله تولد یک نوزاد کوچک وارد تاریخ انسان شده بود. دنیا برای همیشه تغییر کرده بود. دیگر مثل قبل نبود- چون “خدا با ما” خود را به انسان سقوط کرده شناسانیده بود.   او بوقوع پیوستن کلمات اشعیای نبی بود، ” برای ما فرزندی زاییده، پسری به ما داده شده است” – پسر و فرزندی که “پدر سرمدی و خدای قدیر” خواهد بود. این کریسمس است. این داستان او است. پرده برداری از راز بزرگ کسی است که نامش “خدا با ما” است. بله، ملتها با آن نام تغییر یافته اند. بوسیله این کلمات کل تمدن متولد شده است. اما در این دوران کریسمس، زندگی شما هم میتواند عوض شود بوسیله کسی که کاملا خدا و کاملا انسان است – کسی که کتابمقدس میگوید پسر خدا و پسر انسان است. کسی که “خدا با ما” است میتواند “خدا در ما” بشود. او دلیل این فصل و بیش از آن است. او دلیل حیات است. در واقع، او حیات است، او پیشوا و سرچشمه همه خلقت است. او عیسی است. به او اعتماد کنید. او را دوست بدارید.   کریسمس خارق العاده پر از عیسی داشته باشید ، و یادتان باشد، “خدا با ما ” است.