مانند قهرمان بدوید

ادونای (خداوند(

“در همان سالی که عُزیای پادشاه مُرد، من خداوند را دیدم. او بر تخت بلند و پرشکوه خود نشسته بود. دامن ردای او تمام صحن معبد بزرگ را پوشانیده بود.” (اشعیا ۶: ۱)

این بزرگترین لحظه از زندگی من بود. ۱۸ ساله بودم که به مسیح توکل کردم تا گناهان مرا ببخشد و خداوند و نجات دهنده ام باشد. من هرگز آن شب را فراموش نمی کنم. مثل این بود که یک میلیون پوند را از شانه هایم برداشته باشند. قلب من مملو از شادی بود و به خاطر رابطه تازه اش با نجات دهنده، با هیجان می تپید.

آن شب، من با جیمز رابیسون مبشر مسیحی که سخنرانی داشت، صحبت کردم. به او از تجربه ام گفتم. و همچنین در مورد اینکه، احساس می کردم خداوند میخواهد به نوعی من هم خدمت کنم، با او مشورت کردم. چیزی که او به من گفت، مسیر زندگی مرا بقا بخشید. او گفت:”سامی، ایا متوجه کاری که عیسی برای نجات تو انجام داده شده ای؟ آیا تو واقعا بهایی را که او برای بخشش گناهان تو پرداخت کرده ، را درک می کنی؟

من واقعا، در مورد آن فکر نکرده بودم. “نه” من جواب دادم:” من مطمئن نیستم منظور شما چیست.”

رابیسون گفت: ” سامی، عیسی خدا بود، هست و خواهد ماند. اما یک روز، او تخت پادشاهی و جلالش را ترک کرد و بر روی زمین آمد. او خودش جسم انسان پوشید. او در کمال و بی گناهی زندگی کرد. اما به وسیله انسانها رد شد، توسط دوستانش طرد شد، مورد خنده قرار گرفت، مسخره اش کردند و او را به تمسخر گرفتند. او به دروغ متهم شد، مورد ضرب و شتم قرار گرفت، و بی رحمانه بر صلیب روم، میخکوب شد. حالا به یاد داشته باش، این پسر خدا، پادشاه پادشاهان، رب الارباب است. و همه این اتفاقات برای او افتاد به این دلیل که او عاشق تو است“

رابیسون گفت: ” اگر عیسی، خداوند همه، همه چیز را برای تو داد، پس تو نیز باید تمایل داشته باشی که همه چیزت را برای او بدهی.” در ادامه رابیسون گفت” اگر این به این معنی باشد که تو طرد شوی، به تو بخندند، دستگیر شوی و یا حتی کشته شوی، پس تو نیز باید هرجا بروی، و هرکاری انجام دهی، و به همه از محبت عظیمش، بگویی.”

اولین شب من به عنوان یک ایماندار، متوجه شدم که خداوند عیسی به دلیل محبت عظیمش برای من، بنده شد. من تسلیم بزرگی او شدم. این منشا پیروزی من در طول سال شد. او خدا است و من بنده او. وقتی ما با خداوند در چنین شیوه ای، قدم برمی داریم، زندگی مسیحی ما وارد ماجراجویی بزرگی می شود.

اشعیای نبی نیز خدا را به این طریق شناخت. کتاب مقدس می گوید، اشعیا رویایی داشت که در آن  “خداوند را دید”. برای خداوند نام ادونای استفاده شده است. به سادگی به این معنا است “ارباب” . اشعیا خدا را به عنوان ادونای (خداوند) ملاقات کرد. از این معلومات درباره خداوند، اشعیا به مردم شروع به خدمت کرد.  او ادونای بود که گفت :”«چه کسی را بفرستم؟ چه کسی از جانب ما خواهد رفت؟»  (اشعیا ۶ : ۸) به دلیل ملاقات اشعیا با خدا، ادونای، او سریع پاسخ داد:” «مرا بفرست، من خواهم رفت.»”

هنگامی که شما خداوند را به عنوان ادونای بشناسید، همچنین خواهید گفت:” من اینجا هستم، ادونای (خداوند) مرا بفرست. من هرجا که تو بخواهی خواهم رفت، هرکاری که تو بخواهی انجام خواهم داد. هرچیزی را که تو از من بخواهی تا بگویم، خواهم گفت. زندگی ام را تقدیم به تو میکنم. تو ادونای هستی. من بنده تو هستم. مرا بفرست. مرا بفرست“.