مانند قهرمان بدوید

خانواده بخشنده

این یکی از تکان دهنده ترین لحظات زندگی ام بود وقتی که در کنار تخت فردی ایستاده بودم که به قلبم بسیار نزدیک بود. وقتی صدای مرگ را شنیدم، من می دانستم زیاد طول نخواهد کشید که او زمین را به سمت ابدیت ترک کند. چند روز بود که او توانایی خوردن غذا را نداشت، و اینقدر ضعیف شده بود که قدرت کافی برای نوشیدن آب با نی را نیز نداشت. او تنها قادر بود قطره های آب را که از طریق اسفنجی روی لبهایش می ریختند، دریافت کند.

سپس،  آن اتفاق افتاد، و من هرگز آن را فراموش نخواهم کرد. بدن او تمام قدرتش را از دست داده بود. با این حال، در یک چشم بهم زدن، از جا بلند شد و راست نشست و به فاصله دور خیره شد. چهره او به گونه ای از شکل افتاده بود که این ترسناکترین چغزی بود که تا کنون دیده بودم. تنها یک کلمه می توان در توصیف آن گفت: تلخی. سپس او غش کرد و به پشت افتاد.

من گفتم: او مرده است.

سپس او دوباره در بسترش نشست  و صدای هیس داد. به نظر می رسید با چیزی میجنگید، سرش را به علامت منفی تکان میداد. او یک بار دیگر بیهوش شد. سپس صورتش غرق در آرامش شد. سپس در عرض چند لحظه او مرد.

بعد از شوکی که اتفاق افتاده بود، به بیرون از اتاق رفتم و پرسیدم، خدایا چه اتفاقی افتاد؟”

ماهها از نظر ذهنی و روحانی طول کشید تا درباره آنچه دیده بودم فکر کنم و به نتیجه رسیدم. او سالها با سرسختی زخمهای عمیقی در قلبش نگه داشته بود. او به خاطر ازدواج با شوهر اولش مورد آزار و اذیت قرا گرفته بود، او زندگی اش پر از غصه بود، و وقتی زمان آن آمد تا خداوند او را به خانه اش ببرد، تلخی ها خودشان را نشان دادند و مجبور شدند او را ترک کنند.

گذشته از این، مصمم شدم که اینگونه دلم نمیخواهد بمیرم. می خواهم مطمئن شوم، وقتی به ابدیت قدم بر می دارم، نمی خواهم به تلخی درون قلبم  بر ضد کسی که مرا جریحه دار کرده، نگه دارم. میخواهم که زندگی و مرگ برایم توصیفی از فیض باشد. پولس رسول نوشت:” من مشتاقانه به انتظار نشسته ام و امید دارم که در راهی قرار نگیرم که شرمنده شوم، اما شجاعت کافی برای اینکه از الان تا همیشه مسیح در بدن من سرافراز باشد، خواه با زندگی و یا با مرگم را داشته باشم” اگر زندگی ما تنها با فیض و بخشش توصیف شود، پس مرگ ما نیز پر از شکوه و فیض مسیح خواهد شد.

اغلب، کسانی را که از ته دل دوست می داریم بیشترین لطمه را به ما وارد کرده اند. زندگی خانوادگی پر شده از فرصتهایی که در عین حال که یکدیگر را دوست می داریم؛ صدمه نیز می زنیم. یک خانواده ای سالم است که اعضا آن یاد بگیرند، فروتن باشند، توبه کنند و طلب بخشش نمایند. این بخشیدن توسط ما نیز هست.

ما نمی توانیم هرگز بدون دریافت فیض خداوند در زندگی روزی را بگذرانیم. عفو و بخشش باید روزانه در قلب ما صورت پذیرد. خانواده های ما نباید با غم و تلخی توصیف شوند؛ بلکه همیشه باید با بخشش همراه باشند. این همان چیزی است که باعث می شوند، یک خانواده مسیحی واقعا مسیحی باشد.

بخشش را دریافت کن. ببخش. این راه مسیح است.