مانند قهرمان بدوید

یوشع: گام نهادن در پیروزی

اخیرا یک کشیش در شهری که من در آن زندگی می کردم، فوت کرد. همانطور که او در بستر مرگ بود، پسرش وارد اتاق بیمارستان شد و شروع کرد به دعا کردن برای او. او گفت: ” خدایا، پدرم سالها به عنوان یک سرباز به تو خدمت کرد. دعا می کنم و از تو می خواهم این سرباز خسته مسن را وارد ملکوت خود کنید.” پانزده دقیقه بعد، سرباز پیر به ابدیت پیوست.

یوشع پیروزیهای زیادی را به وسیله خداوند بدست آورده بود. هر آنچه که خدا اراده می کرد، انجام می داد و این کار منجر به بدست آوردن پیروزیهای زیادی برای او شد. او بعد از  پیروزی را توقف نکرد بلکه یک “سرباز پیر” شد. او به عنوان سرباز خداوند زندگی می کرد و به عنوان سرباز خداوند مرد.

امروز ما به شدت نیازمند مردان و زنانی هستیم که تنها برنده چند جنگ نباشند، بلکه به عنوان یک “سرباز قدیمی” رشد پیدا کنند. ما به زنان و مردانی نیاز داریم که وفادار باشند. به رهبرانی نیاز داریم که دونده در مسابقه ی ماراتون باشند نه اینکه دونده در مسافت کوتاه باشند. اما چگونه می شود که کسی به یک “سرباز مسن” تبدیل شود؟ یوشع برای ما مثال خوبی می باشد.

پس از نبرد عای، یوشع وارد نبردهای بسیاری دیگر نیز شد. سپس نزدیک به پنج پادشاه که مخالف یوشع بودند، وجود داشت. او همه آنها و ارتششان را به طور کامل شکست داد. او این کار را با قدرت خود این را انجام نداد. او فقط اراده خداوند را به انجام رساند. کتاب مقدس می گوید، که بعدا ارتشی بسیار بزرگ در مقابل یوشع و بنی اسرائیل قرار گرفت. چنان بزرگ بود که کتاب مقدس آن را این گونه عنوان می کند:”یک ارتش متّحد تشکیل دادند که مثل شن ساحل دریا بی شمار بود.”(یوشع ۱۱ : ۴)

اما یوشع این ارتش بزرک را تنها به سادگی با اعتماد به خداوند شکست داد. او استراتژی ابدی را با تکیه بر”نه با نیرو، نه با قدرت بلکه با روح خداوند” بدست آورد. این کاری است که یوشع انجام داد و خداوند به او این پیروزی را بخشید. خدا به یوشع گفت:”نترس،…. و خداوند همه آنها را به دست مردم اسرائیل تسلیم کرد” (یوشع  ۱۱: ۶، ۸) خدا قسمت خودش را انجام داد و یوشع قسمت مربوط به خودش را.

کتاب مقدس می گوید:’’ پس یوشع همان طور که خداوند امر فرموده بود، با آنها رفتار نمود، زردپی پاهای اسبهای ایشان را قطع کرد و تمام ارّابه‌های ایشان را آتش زد.” (یوشع ۱۱ :۹) این واژه های امری برای یوشع بسیار آشنا بودند. او بارها وقتی بسیار جوان بود آنها را شنیده بود. یوشع می دانست پیروزی به وسیله وعده های خداوند به دست می آید  و یاد گرفته بود بوسیله وعده های خداوند گام بردارد و بجنگد. او با اعتماد بر وعده های خدا به عنوان یک سرباز بزرگ قدیمی بزرگ شد. اعتماد به کلام خدا وجه تشابه دارد به “سربازهای مسن”.

اما یوشع همچنین یاد گرفت، مطیع کلام خدا باشد. او به عنوان”کسی که خداوند هدایتگرش است” عمل می کرد. این ترکیبی قوی از یک عمر ایمان و اطاعتی ساخته شده از یوشع بود که باعث شد او قهرمان دونده مسابقه ماراتن باشد. او برای کل زندگی اش برای مسافتی طولانی تسمیم گرفته بود.

هیچ یک از ما نمیدانیم قرار است به چه مدت زندگی کنیم؛ اما شور و شوق خاصی به قلبهایمان نیرو می بخشد. ما عاشقانه هر روز از زندگی مان را باید پیرو خداوند باشیم.

ما باید تصمیم بگیریم، ما نمیخواهیم طلوع یک ستاره درخشان نورانی باشیم که سپس به سرعت به طرف کم رنگی سوق پیدا کند. شور و شوغ ما باید این باشد که  “سربازی مسن” در ملکوت خداوند پیش رویم.

باید یاد بگیریم که روزانه در ایمان گام برداریم و مطیع باشیم. برای سربازان خداوند هیچ بازنشستگی وجود نخواهد داشت. تا زمانی که خداوند به ما نفس می دهد، مبارزه ای در این جنگ وجود خواهد داشت پیروزیهایی برای کسب کردن وجود خواهد داشت.  ما باید چشمانمان را به خط پایان متمرکز کنیم و با تا پایان مسابقه، به دویدن ادامه دهیم.

ای خدا، به ما کمک کند تا به “سربازان مسن” تو تبدیل شویم. به ما کمک کن با ایمان به تو تا آخر تمام راه را مبارزه کنیم.